YA SABIR!

Kültürümüzde önemli bir yere sahip olan ahlaki değerlerimizden biri de sabırdır.

Toplumumuzda önünde süresini bilmediği uzun yılların olabileceğini düşünmek yerine, her değeri hemen oracıkta tüketme eğilimi hızla arttı.

Hâlbuki ekmeden biçmek, vermeden almak, olgunlaşmadan yemek ne mümkün. Her şey, zaman ve mekân,  sabır ister.

Savaş ancak sabırla barışa ulaşır.

Anneler sabırla bebeğini büyütür.

Emek sabırla üretime döner.

Sevgi ancak sabırla aşkı bulur.

Yollar sabırla biter.

Bülbüller sabırla öter.

Güller sabırla açar.

Çağrımız sabra ve sabrı öğütlemeyedir.

Biz Müslümanlar, Kur’an-ı Kerim’de Yüce Yaratanın buyurduğu “Allah sabredenlerle beraberdir.” (Bakara/249) Mesajını unutmamalıyız. Sevgili peygamberimiz daima bizlere sabrı öğütlemiş ve müşriklerin bütün saldırganlıklarına, hakaretlerine, kışkırtmalarına sabırla göğüs germiştir.

Bizlere bir hadisinde “En hayırlı vasıta sabırdır” buyurmaktadır. Bizler Hz. Yusuf’un, Hz. Eyyüp’ün sabrını bilen ve tanıyan bir milletin evlatlarıyız.

Sabır Ferhat’a dağları deldirirken, Mecnun’a çöller aşırtıp, Kerem’e dişler sökülürken dayanma gücü vermiştir. Sabır amaca ulaşmak için, sabır olgunluğa erişmek için,  insanlıktan adamlığa ulaşmak için âlemde yaşatılmalıdır.

Ecdad sabırla üç kıtaya hükmetti. Sabır hayata tutunmak ve evrende var olmaktır. Denizleri aşmak, karalarda var olmak sabırla mümkün.

Atalar bu konuda ne güzel ifadeler kullanır, “Acele eden, ecele gider”,  “Sabrın sonu selamettir”, “Sabreden derviş, muradına ermiş” gibi…

En çok beni rahatsız eden sabır ayı ramazanda iftara yakın, mesai çıkışı yemeğe hücum.

Saygısızlığın, sabırsızlığın kötü örnekleri. Birbirimize en fazla hoşgörü göstermemiz gereken günlerde sabırsızlığı zirve yaptırmak.

Şair derki: “Sabreyle gönül, sabreyle”  Sevgiliye kavuşmakta ancak sabırla mümkün iken ne bu telaş? Ne bu acelecilik? Nereye koşuyoruz? Dünyanın kargaşasının içerisinde kaybolmaya ne gerek?

Bu konuda fazlaca örnekler bulmak zor değil. Ama sabır göstermek zor geliyor insanımıza, hâlbuki bilseler ki,  sabır bizi mutlu sona götürür,  sabır amaca ulaşmak için engellere göğüs germektir. Ebeveynler çocuklarına, öğretmenler öğrencilerine sabrın önemini anlatmalı ve kendileri de  hayatlarında  sabırlı olmalı.

Yaşanabilir bir dünyamız olsun istiyorsak, stressiz bir mesleki hayat bekliyorsak, huzurlu bir iş ortamımız olsun istiyorsak, sabır ya sabır çekelim.

Son olarak şunu da hatırlatmak isterim. Geçen gün bir arabanın arka camında şu yazıyordu.

“Babam dedi ki: oğlum sabır, sabır, sabır. Bir daha bir daha sabır.”

Kamyon arkası yazılarına oldum olası merakım var.

Sözü yine bir kamyon arkası yazısı ile bitirmek isterim.

“Demir tava geldi, kömür bitti. Akıl başa geldi, ömür bitti.”

Dememek için, haydin ya sabır, ya sabır, ya sabır.

Muharrem Çifcibaşı, sabırla yazdı…